Ταινιες επιστημονικης φαντασιας.

Ερώτηση: Ποιά θεωρείτε καλύτερη ταινία Επιστημονικής Φαντασίας;

Blade Runner 31 (17.4%)
Matrix 30 (16.9%)
Alien 8 (4.5%)
Η επαφή 9 (5.1%)
Πόλεμος των άστρων 20 (11.2%)
Gattaca 8 (4.5%)
Εξολοθρευτής 2 (1.1%)
Star-Trek 8 (4.5%)
5o στοιχείο 4 (2.2%)
Solaris (του Tarkovski) 7 (3.9%)
Στενές επαφές 3ου τύπου 3 (1.7%)
2001 Οδύσσεια του διαστήματος 30 (16.9%)
Οι 12 πίθηκοι 12 (6.7%)
Dune 2 (1.1%)
Μετρόπολις 3 (1.7%)
ΕΤ 1 (0.6%)

Ψήφισαν: 1154

Μία λίστα με σαουντρακς:
• 1927 - Γκότφριντ Χούπερτς. Ο Μπερντ Χέλερ έκανε μια ενορχήστρωση για το special edition DVD της Eureka.
• 1984 - Τζόρτζιο Μορόντερ. Περιέχει κομμάτια ποπ από τους Πατ Μπέναταρ, Μπόνι Τάιλερ και Φρέντι Μέρκιουρι με αποτέλεσμα τις διαφωνίες των οπαδών. Δεν είναι διαθέσιμο σε DVD.
• 1991 - Club Foot Orchestra. Παίχτηκε live συνοδεία της 80λεπτης βερσιόν του Μορόντερ. Κυκλοφορεί σε CD.
• 1991 – Η Alloy Orchestra σχηματίστηκε για να ηχογραφήσει καινούργια μουσική για την εκδοχή του Μορόντερ.
• 1994 - Galeshka Moravioff. Μουσική που χρησιμοποιείται για την εκδοχή του Κινηματογραφικού Μουσείου Μονάχου.
• 1995 - Martin Matalon. Άλλη εκδοχή για το Κινηματογραφικό Μουσείο Μονάχου.
• 1995 - Joxan Goikoetxea. Βάσκος συνθέτης.
• 1998 - Peter Osborne. Ηλεκτρονική και ορχηστρική βερσιόν για το 139λεπτο JEF/Eureka DVD . Δεν υπάρχει σε CD.
• 1999 - Angel Tech. Τριμελές γκρουπ από το Μπρίστολ. Παίχτηκε live την περίοδο 1999/2000. Διαθεσιμότητα άγνωστη.
• 1999 - Wetfish. Διμελής μπάντα από το Μόντρεαλ. Διαθεσιμότητα άγνωστη.
• 2000 - After Quartet. Jazz γκρουπ. Μουσική του Brian McWhorter. Υπάρχει μαζί με την 80λεπτη εκδοχή του Μορόντερ. Κυκλοφορεί σε CD.
• 2000 - Dan Schaaf. Παίχτηκε live σε φεστιβάλ το 2000/2001. Κυκλοφορεί σε CD.
• 2001 - Mute Life Dept. Πορτογαλέζικο γκρουπ. Συνόδευσε live την εκδοχή του Κινηματογραφικού Μουσείου Μονάχου, στο Πόρτο το 2001. Κυκλοφορεί σε CD.
• 2001 - Τζεφ Μιλς. Κυκλοφορεί σε CD.
• 2001 - Bernd Schultheis και Sofia's Radio Orchestra. Συνοδεία σε φεστιβάλ το 2001. Διαθεσιμότητα άγνωστη.
• 2002 – Η γνήσια εκδοχή του Gottfried Huppertz επανηχογραφημένη για την εκδοχή του DVD από την Kino International.
• 2004 - Abel Korzeniowski. Διαθεσιμότητα άγνωστη.
• 2005 - "The New Pollutants". Γκρουπ από την νότια Αυστραλία. Παίχτηκε live για φεστιβάλ το 2005/2006. Διαθεσιμότητα άγνωστη. Read more on this article...

Ταξίδι στη Σελήνη.

Είναι γενικά δύσκολο να αναδειχθεί ένας μοναδικός εφευρέτης του κινηματογράφου, ως τεχνική της κινούμενης εικόνας. Επιπλέον, είναι γεγονός πως επί σειρά ετών ο άνθρωπος πειραματίστηκε πάνω στην προσπάθεια απεικόνισης της κίνησης. Καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη της τεχνικής του κινηματογράφου διαδραμάτισε η ανακάλυψη και διάδοση της φωτογραφίας, στα μέσα του 19ου αιώνα. Μία από τις πρώτες και ιδιαίτερα σημαντικές αναλύσεις της κίνησης με τη βοήθεια φωτογραφικής μηχανής, έγινε περίπου το 1878, όταν ο βρετανός φωτογράφος Edward Muybridge, έχοντας καταφέρει να αναπτύξει μεθόδους διαδοχικής φωτογράφισης, απεικόνισε την κίνηση ενός αλόγου, αποδεικνύοντας τότε, πως κατά τη διάρκεια του καλπασμού του υπάρχουν στιγμές που τα πόδια του δεν έχουν επαφή με το έδαφος. Την ίδια περίπου εποχή, ο Γάλλος φυσικός Ετιέν Μαρέ κατόρθωσε να συλλάβει φωτογραφικά το πέταγμα ενός πουλιού με τη βοήθεια μιας φωτογραφικής μηχανής με τη δυνατότητα να αποτυπώνει 12 στιγμιότυπα ανά λεπτό.

Τα σημαντικότερα ίσως επιτεύγματα σχετικά με την ανάπτυξη της κινηματογραφικής τεχνικής έγιναν στα τέλη του 1880, με κυριότερο ίσως, την εφεύρεση του κινητοσκοπίου από τον Ουίλλιαμ Ντίκσον, ο οποίος εργαζόταν στα εργαστήρια του Τόμας Έντισον. Το κινητοσκόπιο, ήταν μία μηχανή προβολής, με δυνατότητα να προβάλλει την κινηματογραφική ταινία σε ένα κουτί, το οποίο ήταν ορατό μόνο από έναν θεατή, μέσω μιας οπής. Η συσκευή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επίσημα στις 20 Μαΐου του 1891, μαζί με την πρώτη κινηματογραφική ταινία. Ο Έντισον θεωρούσε την εφεύρεση του κινητοσκοπίου ήσσονος σημασίας και ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε ώστε να προβάλλονται οι ταινίες για περισσότερους θεατές. Επιπλέον δεν κατοχύρωσε την εφεύρεση διεθνώς, με αποτέλεσμα να είναι νόμιμη η αντιγραφή και εξέλιξή της στην Ευρώπη, όπου σύντομα εμφανίστηκε ως εισαγόμενο προϊόν.


Διαφήμιση για τον κινηματογράφο των αδελφών ΛυμιέρΣτη Γαλλία, οι αδελφοί Ογκύστ και Λουί Λυμιέρ, βασιζόμενοι στο κινητοσκόπιο των Ντίκσον και Έντισον, εφηύραν τον κινηματογράφο (cinematographe) που αποτελούσε μία φορητή κινηματογραφική μηχανή, λήψεως, εκτύπωσης και προβολής του φιλμ. Στις 28 Δεκεμβρίου του 1895, έκαναν και την πρώτη δημόσια προβολή, στο Παρίσι. Η ημερομηνία αυτή αναφέρεται από πολλούς ως η επίσημη ημέρα που ο κινηματογράφος με την σημερινή του γνωστή μορφή έκανε την εμφάνισή του. Εκείνη τη δημόσια προβολή παρακολούθησαν συνολικά 35 άτομα επί πληρωμή και προβλήθηκαν δέκα ταινίες συνολικής διάρκειας περίπου δεκαπέντε λεπτών. Οι πρώτες κινηματογραφικές ταινίες ήταν μικρής διάρκειας, παρουσιάζοντας συνήθως στατικά, μία σκηνή της καθημερινότητας.


Ο κινηματογράφος ως τέχνη.

Ένας από τους πρώτους κινηματογραφιστές που χρησιμοποίησε την διαθέσιμη τεχνική της εποχής με σκοπό την παραγωγή ταινιών κάτω από όρους τέχνης, υπήρξε ο Ζορζ Μελιέ, ο οποίος θεωρείται και από τους πρώτους κινηματογραφικούς σκηνοθέτες. Οι ταινίες του πραγματεύονταν θέματα από το χώρο του φανταστικού, ενώ η ταινία του Ταξίδι στη Σελήνη (Le voyage dans la lune, 1901) υπήρξε πιθανότατα η πρώτη που προσπάθησε να περιγράψει ένα ταξίδι στο διάστημα. Επιπλέον, εισήγαγε τεχνικές οπτικών εφέ, ενώ για πρώτη φορά πρόβαλε έγχρωμες ταινίες, χρωματίζοντας την κινηματογραφική ταινία (καρρέ) με το χέρι.

Με αφετηρία τις νέες δυνατότητες που αναδείχθηκαν, ο κινηματογράφος μετασχηματίστηκε διεθνώς σε μία δημοφιλή μορφή τέχνης, ενώ παράλληλα πολλοί κινηματογραφικοί χώροι δημιουργήθηκαν με αποκλειστικό σκοπό την προβολή ταινιών. Εκτιμάται ότι το 1908, στις Ηνωμένες Πολιτείες υπήρχαν περίπου 10.000 κινηματογράφοι. Οι ταινίες της εποχής ήταν διάρκειας δέκα έως δεκαπέντε λεπτών, αλλά σταδιακά η διάρκειά τους αυξήθηκε. Σημαντική συμβολή σε αυτό είχε ο Αμερικανός σκηνοθέτης D. W. Griffith, στον οποίο ανήκουν μερικά από τα πρώτα ιστορικά έπη του κινηματογράφου.



Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο κινηματογράφος παρέμενε χωρίς ήχο (βουβός κινηματογράφος) και συχνά οι προβολές ταινιών συνοδεύονταν από ζωντανή μουσική. Η ιστορία του ηχογραφημένου κινηματογραφικού ήχου ξεκίνησε το 1926, όταν η Warner Brothers παρουσίασε μία συσκευή (Vitaphone), η οποία έδινε τη δυνατότητα αναπαραγωγής μουσικής, μέσω ενός δίσκου που συγχρονιζόταν με την μηχανή προβολής της ταινίας. Βασισμένη σε αυτή τη νέα τεχνολογία, στα τέλη του 1927, κυκλοφόρησε η ταινία The Jazz Singer, η οποία αν και κατά το μεγαλύτερο μέρος της ήταν βουβή, υπήρξε η πρώτη που περιείχε διαλόγους.

Περίπου την ίδια περίοδο με την προσαρμογή του ήχου, ξεκίνησαν συστηματικές προσπάθειες για την προσθήκη χρώματος. Έγχρωμες ταινίες είχαν ήδη εμφανιστεί από τις αρχές του 20ου αιώνα, μέσω του χρωματισμού των κινηματογραφικών καρρέ με το χέρι, μέθοδος που εγκαταλείφθηκε σταδιακά, σε συνδυασμό και με την αύξηση της διάρκειας των ταινιών. Ανάμεσα στις πρώτες συνθετικές μεθόδους προσθήκης χρώματος, υπήρξε η Technicolor, η οποία τελειοποιήθηκε το 1941 (Monopack Technicolor), αν και παρέμενε ακριβή λόγω των περίπλοκων σταδίων διαχωρισμού και εμφάνισης των χρωμάτων. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, εμφανίστηκε επιπλέον το έγρωμο αρνητικό φιλμ της εταιρίας Eastman Kodak, το οποίο δεν απαιτούσε διαδικασία διαχωρισμού των χρωμάτων. Αν και μέχρι τη δεκαετία του 1950, η παραγωγή έγχρωμων ταινιών μειοψηφούσε, κατά τη δεκαετία του 1960 και χάρη στην ανάπτυξη της σχετικής τεχνολογίας, ο έγχρωμος κινηματογράφος επικράτησε.
.
Read more on this article...

Εννεα τεχνες.

Ως έβδομη τέχνη καθιερώθηκε να λέγεται η μετά την Αρχιτεκτονική, Γλυπτική, Ζωγραφική, Μουσική, Ποίηση και Χορό, η νέα σύνθετη τέχνη του κινηματογράφου.

Τον όρο φαίνεται πως το χρησιμοποίησε για πρώτη φορά, το 1912 (ή 1911), ο Γάλλος θεωρητικός Ριτσιότο Κανούντο που τον περιέλαβε σε δοκίμιό του. Από τότε ο χαρακτηριστικός αυτός όρος άρεσε και συνεχίζει να αρέσει μέχρι σήμερα στις σχετικές εκφράσεις διεθνώς, διατηρώντας και μια μυστικιστική συνεύρεση με τον αριθμό 7.

Ως όγδοη τέχνη συχνά αναφέρεται η φωτογραφία, ενώ σαν ένατη, κυρίως μεταξύ των φίλων του είδους, τα κόμικς. Read more on this article...